Hoe je kinderen eraan gewent hebt niet terug te praten – direct tips voor tieners

"Je taak als volwassene is niet om kinderen te laten inzien dat je beslissingen logisch zijn. Je hoeft alleen maar dat ze de regels opvolgen."

Als kinderen tegenstribbelen, komt dat vaak door een gevoel van machteloosheid en frustratie. Niemand houdt ervan zich machteloos te voelen, en dat geldt ook voor kinderen. Als ze een *nee* horen, voelen ze alsof er iets van hen wordt afgenomen. Vaak proberen ze die leegte op te vullen met terugpraatjes. Het is belangrijk om het verschil te zien tussen terugpraatjes en verbale mishandeling, want veel mensen verwarren deze twee dingen. Als je kind begint met pijnlijke of schadelijke dingen te zeggen, dan is de grens tussen terugpraatjes en verbale mishandeling overschreden. Als je kind bijvoorbeeld vloekt, je beledigt of bedreigt, dan is dat verbale mishandeling. Als je kind zegt: *Dat is niet eerlijk, je begrijpt me niet, je houdt niet van me*, dan is dat terugpraatjes.

Verbale mishandeling is een zeer negatief gedrag en moet direct en consequent worden aangepakt. Terugpraatjes zijn zeker niet onschuldig, maar ze zijn bij lange na niet zo pijnlijk, vijandig of aanvallend als verbale mishandeling. Voor ouders die momenteel met verbale mishandeling in huis te maken hebben: weet dat we dit onderwerp in een volgende artikel zullen behandelen.

Terugpraatjes kunnen zich op verschillende manieren uiten. Er is het kind dat gewoon niet stil kan zijn – het *moet* altijd het laatste woord hebben. En dan is er het kind dat na een *nee* wil dat je zijn standpunt begrijpt. Het is gemakkelijk voor kinderen om in deze mindset te raken…"