Tutorial dla początkujących: Skryptowanie w Bash (Część 4) – Przekazywanie argumentów do skryptu

Przekazywanie argumentów do skryptu powłoki

Każdy uruchamiany przez Ciebie skrypt ma dostęp (dziedziczy) do zmiennych środowiskowych dostępnych dla powłoki nadrzędnej. Ponadto, wszystkie argumenty, które wpiszesz po nazwie skryptu w wierszu poleceń powłoki, są przekazywane do skryptu jako seria zmiennych.

Rozpoznawane są następujące parametry:

$*
Zwraca pojedynczy ciąg znaków ($1, $2 ... $n''), składający się ze wszystkich parametrów pozycyjnych, oddzielonych wewnętrznym znakiem separatora pól (zdefiniowanym przez zmienną środowiskową IFS).

$@
Zwraca sekwencję ciągów znaków ($1'', $2'', ... $n''), gdzie każdy parametr pozycyjny pozostaje oddzielony od pozostałych.

$1, $2 ... $n
Odwołuje się do argumentu skryptu o określonym numerze, gdzie n to pozycja argumentu w wierszu poleceń. W powłoce Korn można bezpośrednio odwoływać się do argumentów, gdzie n jest większe niż 9, używając nawiasów klamrowych. Na przykład, aby odwołać się do 57. parametru pozycyjnego, użyj zapisu ${57}. W innych powłokach, aby odwołać się do parametrów o numerach większych niż 9, użyj polecenia shift; przesuwa ono listę parametrów w lewo. $1 jest tracony, podczas gdy $2 staje się $1, $3 staje się $2, itd. Niedostępny dziesiąty parametr staje się $9 i może być odwołany.

$0
Odwołuje się do nazwy samego skryptu.

$#
Odwołuje się do liczby argumentów podanych w wierszu poleceń.

★★★ Najlepsze kursy online od ProgrammingKnowledge ★★★

★★★ Kursy online do nauki ★★★

★★★ Obserwuj ★★★