Zo doe je een Texaanse accent | Accenttraining

-
-

Texas is groot. Er zijn daar dus heel veel verschillende accenten.
Vandaag werken we aan een algemene Texaanse accent. Wat is de mondhouding van zo’n accent? Nou, de tong is sterk naar achteren getrokken en drukt tegen de achterste kiezen. De keelopening is zo klein dat je soms dat neusachtige, fluitende geluid krijgt dat je nu hoort. En de mondhoeken zijn strak, zodat de mond niet zo wijd opengaat.

Laten we het over de ‘r’-kleuring hebben. Wees niet verlegen: *Rachel loopt boodschappen voor haar moeder en vader op zaterdag*. Maak er plezier van met die ‘r’s, jullie. Luister hoe die ‘r’-kleuring woorden als *her* beïnvloedt: *Rachel loopt boodschappen voor haar moeder en vader op zaterdag*. *Her* wordt *her*, helemaal aan het einde van de keel. En de ‘a’-diftong wordt ‘a’. *Play* wordt *Tay*. De ‘e’ verandert in ‘i’, dus in woorden als *sorry* en *library* wordt het *sorry*, *library*. *Sorry*. *Library*. En de ‘i’ wordt een diftong, dus een tweeklank: *I* in *pin* en *thin* wordt *pin*, *thin*. Hoor je die twee elementen? *ii*, *ii*.

Maak er plezier van met de vloeibare ‘u’ in je Texaanse accent, dus *tune* en *new* worden *tune* en *new*.

Wat is de melodie van deze accent? Je hoort een beetje fluitend geluid, het is misschien iets langzamer. Maar geloof me niet zomaar – luister eens naar echte Texaanse accenten. Er zijn net zoveel accenten in Texas als er mensen zijn, dus maak er gewoon plezier van!