Hoe je over prijzen praat in het Engels – basisvocabulaire

TRANSCRIPT:
Houd jij van winkelen? Ik niet. Maar één ding dat ik wel leuk vind, is geld besparen en een goedkope deal vinden als ik moet gaan winkelen en iets moet kopen. Wat ik je ga leren, is hoe je over prijzen praat of hoe duur iets is in het Engels.
Het is lastig, denk ik, om cijfers uit te spreken of te begrijpen als mensen je vertellen hoe duur iets is, want we zeggen niet: *«Tien dollar en zeventig vijf cent, alstublieft»*. Wat we doen, is dat we het nummer nemen en het opsplitsen. Dus als ik naar de winkel zou gaan en iemand zou willen vragen, zou ik zeggen: *«Hoi, hoeveel kost dit?»*. Als ik het voorwerp in mijn hand houd en zeg: *«Pardon, hoeveel kost dit?»*, zou de verkoper zeggen: *«Dat is tien zeventig vijf»*. We hoeven niet te zeggen *«tien dollar en zeventig vijf cent»*. We zeggen gewoon het eerste nummer, dan het tweede. Dit nummer is *«tien zeventig vijf»*. Waar de komma staat – de decimale komma –, daar splitsen we het nummer.
Dit hier is *«twee vijftig»*. Dit zou *«achttien vijfentwintig»* zijn. Iets heel duurs zou *«honderd zevenentachtig tweeënveertig»* zijn.
Ik koop tenminste geen dingen die duizenden kosten. Maar misschien ga je winkelen en koop je iets heel duurs. Als het nummer boven de honderd uitgaat, wordt het *«duizend achthonderd zeven achtenvijftig»*. Het is dezelfde regel: je zegt het eerste nummer en de centen gewoon als een nummer...